| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Aleksander Śliwka |
| Urodzenie | 24 maja 1995, Jawor |
| Pozycja | przyjmujący |
| Reprezentacja | Polska (kapitan od 2026) |
| Wybrane kluby | |
| Wychowanek | Spartakus Jawor |
| Kluby seniorskie | SMS PZPS Spała; Asseco Resovia Rzeszów; AZS Olsztyn; ZAKSA Kędzierzyn-Koźle; Suntory Sunbirds; Halkbank Ankara; PGE Projekt Warszawa (od 2026) |
| Wybrane osiągnięcia | |
| Reprezentacyjne | Mistrz świata 2018; Mistrz Europy 2023; srebro IO 2024; zwycięzca Ligi Narodów |
| Klubowe | Liga Mistrzów 2021, 2022, 2023; liczne trofea krajowe |
Aleksander Śliwka to przyjmujący reprezentacji Polski, którego kariera łączy sukcesy klubowe i międzynarodowe. Zdobywał medale z kadrą młodzieżową, a w seniorskiej reprezentacji osiągnął m.in. tytuł mistrza świata w 2018 roku.
Życiorys i rodzina
Urodził się 24 maja 1995 roku w Jaworze. Pochodzi z rodziny związanej z siatkówką: ojciec Jan grał w lokalnej lidze w Transportowcu Jawor, a matka Dorota Wojtowicz-Śliwka występowała w II lidze w jaworskiej Olimpii. Ma trzy siostry i brata; starsza Marta była zawodniczką II ligi i obecnie prowadzi treningi chłopców w Spartakusie Jawor, Ania jest fizjoterapeutką i ukończyła kurs instruktora siatkówki na siedząco, a młodszy brat Piotr także gra w siatkówkę.
W 2021 roku uzyskał tytuł eksperta od zasad żywienia i przygotowania hoteli dla siatkarzy w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. W maju 2024 roku poślubił Jagodę Gruszczyńską, siatkarkę plażową, z którą był związany przez dziewięć lat. Para w listopadzie 2025 ogłosiła ciążę, a 8 grudnia 2025 roku urodził im się syn Hugo. W styczniu 2024 roku włączył się w akcję charytatywną Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, wystawiając na aukcję indywidualny trening siatkarski, który miał przeprowadzić osobiście.
Jak wyglądała kariera klubowa?
Karierę rozpoczynał w Spartakusie Jawor, trenował m.in. pod kierunkiem Marty Czyczerskiej. W sezonie 2013/2014 reprezentował SMS PZPS Spała, z którym został mistrzem Młodej Ligi i otrzymał tytuł najlepszego zawodnika rozgrywek. Następnie był związany z Asseco Resovią Rzeszów, występował także w AZS Olsztyn. Od maja 2018 roku grał w ZAKSIE Kędzierzyn-Koźle, z którą osiągnął największe sukcesy klubowe.
Po igrzyskach olimpijskich w Paryżu w 2024 roku przeniósł się do japońskiej SV.League, podpisując kontrakt z Suntory Sunbirds. W sezonie 2025–2026 występował w tureckim Halkbanku Ankara. Od 2026 roku ma wrócić do PlusLigi w barwach PGE Projektu Warszawa.
Co osiągnął w reprezentacji i indywidualnie?
W młodszych kategoriach zdobywał medale: srebro mistrzostw Europy kadetów i brąz mistrzostw świata kadetów oraz medale mistrzostw Europy juniorów. Do seniorskiej kadry został powołany w kwietniu 2015 roku przez trenera Stéphane’a Antigę. Z reprezentacją Polski zdobył tytuł Mistrza świata 2018, a w 2023 roku został mistrzem Europy. W 2024 roku wywalczył srebrny medal olimpijski w Paryżu i był uczestnikiem sukcesów w Lidze Narodów.
W rozgrywkach klubowych sięgnął po tytuły mistrza kraju i trzykrotnie wygrał Ligę Mistrzów (2021, 2022, 2023). Otrzymał też liczne nagrody indywidualne, m.in. MVP Młodej Ligi 2014, MVP finału Pucharu Polski 2019 i 2023, MVP Superpucharu Polski 2020 oraz MVP Super Finału Ligi Mistrzów 2021. W 2018 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, a w 2024 roku Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Od 2026 roku pełni funkcję kapitana reprezentacji Polski.
