Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony – jak dojść na szczyt?

Najłagodniejsza trasa na Trzy Korony prowadzi z Krościenka nad Dunajcem, a jej przejście zajmuje około 2,5 godziny. Porównywalnie łatwy i najkrótszy jest szlak ze Sromowców Niżnych przez Wąwóz Szopczański. W dalszej części artykułu znajdziesz dokładne opisy obu tych tras oraz praktyczne wskazówki, które pomogą zaplanować bezpieczną wycieczkę.

Którędy na Trzy Korony? Przegląd dostępnych szlaków

Masyw Trzech Koron, z najwyższą turnią Okrąglicą wznoszącą się na 982 m n.p.m., oferuje kilka wariantów dojścia na szczyt. Wybór odpowiedniej trasy zależy głównie od kondycji uczestników, dostępnego czasu oraz tego, czy planujesz wędrówkę z dziećmi. Każda z opcji ma swoje unikalne walory krajobrazowe i jest dobrze oznakowana, ale dla osób szukających najmniejszego wysiłku fizycznego na metrze przewyższenia rekomenduje się dwa konkretne podejścia. Wszystkie szlaki łączą się ostatecznie na Przełęczy Szopka, skąd prowadzi finałowy, około 30-minutowy odcinek na szczytową platformę widokową.

Podczas gdy trasa z Krościenka nad Dunajcem jest uznawana za najłagodniejszą ze względu na stosunkowo równomierne rozłożenie przewyższeń na długości około 4 kilometrów, szlak ze Sromowców Niżnych kusi z kolei swoją długością i spektakularnym charakterem. Jest on krótszy, mierzy bowiem 3,5 kilometra w jedną stronę, ale sumaryczne podejścia na poziomie 526 metrów pokonuje się w nieco bardziej skondensowanej formie. Poniżej znajdziesz szczegółowe opisy obu wariantów, które pozwolą ocenić, która droga będzie lepszym wyborem.

Szlak z Krościenka nad Dunajcem – klasyczna i łagodna trasa

Żółty szlak z Krościenka to opcja o najdłuższej tradycji turystycznej – wyznakowano go już w 1906 roku. Rozpoczyna się przy kaplicy św. Rocha na ulicy Trzech Koron, a na parkingu u stóp góry można pozostawić samochód. Cała wycieczka w formie pętli, z zejściem przez Górę Zamkową, zajmuje zazwyczaj około 5 do 6 godzin wraz z przerwami, a długość całej zamkniętej pętli to 10,5 kilometra. Jest to idealny pomysł na niespieszną, jednodniową wyprawę.

Pierwszy etap wiedzie asfaltem, a następnie leśną drogą na Toporzysko (617 m n.p.m.), gdzie przekracza się granicę Pienińskiego Parku Narodowego. Po drodze szlak trawersuje zbocza z szeroką panoramą na Beskid Sądecki i Gorce, a po minięciu Pienińskiego Potoku systematycznie pnie się przez Polanę Wyrobek. To tutaj przez chwilę towarzyszy nam niebieski szlak wiodący z Sokolicy, który na Przełęczy Szopka rozdziela się, pozwalając zdobyć Okrąglicę. Podejście jest jednostajne, bez skalistych progów, co czyni trasę przyjazną dla rodzin.

Szlak z Krościenka nad Dunajcem na Przełęcz Szopka trwa około 1,5 godziny, a łączny czas marszu z miasta na platformę widokową to 2 godziny i 10 minut.

Najkrótsze podejście z Sromowców Niżnych przez Wąwóz Szopczański

Startujący przy przystani flisackiej żółty szlak to propozycja dla tych, którzy chcą zobaczyć maksymalnie dużo w minimalnym czasie. Trasa ta jest nie tylko najkrótsza, ale i jedna z najbardziej malowniczych, bo prowadzi dnem Wąwozu Szopczańskiego – ciasnego kanionu, którego pionowe wapienne ściany robią ogromne wrażenie już na starcie. Z parkingu w Sromowcach Niżnych na platformę widokową można dotrzeć nawet w 1 godzinę i 50 minut.

Wędrówkę można rozpocząć tuż obok budynku Schroniska PTTK Trzy Korony, gdzie dostępny jest płatny parking. Tuż za wąwozem ścieżka wchodzi w las i stromiejącymi serpentynami, wspomaganymi przez ziemno-drewniane stopnie, wyprowadza na Przełęcz Szopkę. Na przełęczy warto skorzystać z ławek i przez chwilę odpocząć, podziwiając odsłaniający się widok na Tatry. Finałowe podejście pod szczyt poprowadzi niebieską nitką i zajmuje nie więcej niż 15-20 minut, również po wygodnych drewnianych podestach. Zejść można tą samą drogą lub, dla urozmaicenia, zielonym szlakiem przez Polanę Kosarzyska, co tworzy niewielką pętlę z powrotem pod schronisko.

Platforma widokowa na Okrąglicy – co trzeba wiedzieć?

Finał każdego z wariantów szlaku wieńczy wejście na metalową platformę umieszczoną na szczycie Okrąglicy. Konstrukcja została zaprojektowana jako jednokierunkowa – jedną stroną schodów wchodzi się na górę, a drugą schodzi. Dzięki temu, nawet przy dużym natężeniu turystów, ruch odbywa się płynnie, choć w szczycie sezonu wakacyjnego w tym miejscu tworzą się zatory i trzeba uzbroić się w cierpliwość. Sam taras jest niewielki i już przy obecności kilkunastu osób robi się ciasno.

Pomimo solidnych barierek, osoby z lękiem wysokości mogą odczuwać dyskomfort, ponieważ platforma jest zawieszona nad 500-metrową przepaścią opadającą w stronę doliny Dunajca. Podczas pobytu na szczycie z małymi dziećmi należy bezwzględnie zachować czujność – nie wolno sadzać maluchów na barierkach ani nosić ich na ramionach. Gdy tylko pojawią się pierwsze oznaki burzy, trzeba natychmiast opuścić metalową galerię i jak najszybciej zejść z partii szczytowej.

Za wejście na galerię pobierana jest opłata w okresie od 20 kwietnia do 31 października. Ceny biletów różnią się w zależności od miesiąca. W szczycie sezonu letniego, od czerwca do września, koszt to 10 zł za bilet normalny i 5 zł za ulgowy. Przed i po wakacjach stawki spadają do 6 zł i 3 zł. Co bardzo ważne – opłatę można uiścić wyłącznie gotówką, a bilet kupiony na Trzech Koronach uprawnia tego samego dnia do wejścia na platformę na Sokolicy i odwrotnie.

Jak przygotować się na wyprawę?

Wejście na Trzy Korony nie wymaga specjalistycznego sprzętu, jednak jest to szlak o charakterze górskim, gdzie kamieniste i utwardzone stopniami podejścia mogą dać się we znaki w nieodpowiednim obuwiu. Najlepiej sprawdzą się buty z grubą, bieżnikowaną podeszwą. Sandały czy lekkie trampki miejskie zdecydowanie odradza się na tej trasie. Kluczowe jest też dostosowanie ilości zabieranej wody do pory roku – latem na trasie nie ma źródełek, a cień oferuje głównie las przed Przełęczą Szopka i okolice Wąwozu Szopczańskiego.

Niezależnie od wybranej trasy, podstawą jest również wcześniejsze sprawdzenie prognozy pogody, najlepiej na dedykowanych serwisach takich jak meteoblue.com. Mimo że szlak wiodący z Krościenka nie ma eksponowanych fragmentów, a podejście z Sromowców jest krótkie, góry rządzą się swoimi prawami, a nagłe załamanie pogody na odsłoniętym grzbiecie Okrąglicy bywa niebezpieczne. W warunkach zimowych konieczne stają się raczki oraz kijki trekkingowe, a optymalnym wyborem będzie wówczas szlak prowadzący z Krościenka, który przy opadach śniegu jest zazwyczaj lepiej przetarty.

Zakaz wprowadzania psów

Planując wypad, trzeba pamiętać, że na teren Pienińskiego Parku Narodowego obowiązuje całkowity zakaz wprowadzania psów. Dotyczy on wszystkich szlaków prowadzących na Trzy Korony, bez wyjątków dla małych ras czy zwierząt noszonych w transporterach. Wędrowanie po tym obszarze ma służyć przede wszystkim ochronie unikalnych gatunków fauny, takich jak rzadkie motyle czy gnieżdżące się w skałach pomurniki, które są szczególnie wrażliwe na obecność czworonogów.

Po drodze na szczyt – dodatkowe atrakcje na szlakach

Wędrówkę na Trzy Korony dobrze jest połączyć z innymi punktami, które znajdują się tuż przy wybranych trasach. Startując z Krościenka, w drodze powrotnej koniecznie trzeba zboczyć na Zamkową Górę (799 m n.p.m.), gdzie znajdują się ruiny średniowiecznej warowni, zwanej potocznie Zamkiem Pieniny lub Zamkiem Kingi. Dojście niebieskim szlakiem z przełęczy pod szczytem zajmuje zaledwie 20 minut, a z kamiennych murów rozciąga się intrygujący widok na przełomową część doliny Dunajca.

Z kolei wybierając start w Sromowcach Niżnych, już na pierwszym kilometrze trasy mija się pawilon edukacyjny PPN, w którym znajduje się bezpłatna wystawa przyrodnicza. To miejsce, gdzie dzieci i dorośli mogą poznać specyfikę pienińskiej flory i fauny. Nieco dalej, już na szlaku, pojawia się możliwość zamówienia posiłku w Schronisku PTTK Trzy Korony, które jest znakomitą bazą zarówno przed podejściem, jak i po zejściu z gór. Dla osób pragnących wydłużyć trasę, istnieje wariant pętli przez Sokolicę i Czertezik, jednak to wymaga już dobrej kondycji, bo trasa taka rozciąga się na ponad 20 kilometrów.

Czy można iść na Trzy Korony z dzieckiem?

Szczyt ten jest jedną z najchętniej wybieranych górskich wycieczek rodzinnych. Suma podejść na poziomie 560 metrów oraz dobrze utrzymana nawierzchnia szlaku czynią go dostępnym nawet dla przedszkolaków, zwłaszcza jeśli wybierzemy podejście ze Sromowców. Na trasie nie ma technicznych trudności, jak łańcuchy czy obślizgłe skały, a jedynym newralgicznym punktem pozostaje zatłoczony taras widokowy, gdzie dziecko trzeba trzymać za rękę. W dolnych partiach tras funkcjonują miejsca do odpoczynku i wiaty, które ułatwiają rozłożenie marszu na kilka etapów.