| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Franz Dominik Almesloe |
| Urodzenie | 10 lutego 1704, Jawor |
| Śmierć | 1 marca 1760, Wrocław |
| Zawód / rola | biskup pomocniczy (diec. wrocławska), hrabia, duchowny |
| Edukacja | |
| Uczelnie | Wrocław, Praga |
| Stopień | doktor prawa |
| Kierownicze stanowiska | |
| Kanonik | Kapituła katedralna we Wrocławiu (od 1727) |
| Biskup pomocniczy | mianowany 28 stycznia 1743, tytularny Cambysopolis |
| Inne | |
| Internowanie | 1756–1759, Magdeburg (oskarżenie o zdradę i nadużycia finansowe) |
Franz Dominik Almesloe był duchownym diecezji wrocławskiej, który wyróżnił się troską o ubogich i chorych oraz został mianowany biskupem pomocniczym w 1743 roku.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w 1704 roku w Jaworze. Kształcił się na uczelniach we Wrocławiu i w Pradze, gdzie uzyskał tytuł doktora prawa. Po zakończeniu studiów wszedł na drogę kariery kościelnej.
W 1727 roku został kanonikiem wrocławskiej kapituły katedralnej. Rok później przyjął święcenia kapłańskie, a w 1736 roku awansował na radcę kapitulnego. W czasie tej służby zasłynął ze szczególnej troski o ludzi ubogich i chorych.
Funkcja biskupa, oskarżenia i internowanie
28 stycznia 1743 roku papież Benedykt XIV mianował go biskupem pomocniczym diecezji wrocławskiej oraz biskupem tytularnym Cambysopolis. Do pełnionych urzędów doszły później inne kanonie — między innymi w kolegiacie świętokrzyskiej we Wrocławiu oraz w kapitule katedralnej w Salzburgu.
W latach 1756–1759 został internowany w Magdeburgu po oskarżeniu o zdradę państwa pruskiego. Jednocześnie stawiano mu zarzuty dotyczące rzekomych nadużyć finansowych. Zmarł we Wrocławiu 1 marca 1760 roku.
